Chronisch ziek en werk: Flexibel zijn zou geen eenrichtingsverkeer moeten zijn.

Wanneer ik de krant of een social media open, lees ik veelvuldig “gezocht personeel”. Wat fijn om te lezen dat er op het moment zoveel vraag is naar personeel. Er staan een paar hele mooie vacatures open, waarbij ik echt denk “wauw dat zou ik wel willen doen”. Wanneer je wat verder leest zoeken ze een kandidaat die minimaal 30 tot 40 uur in de week gaat werken en dienen ze loyaal en uitermate flexibel te zijn.

Flexibel

Maar wat betekent flexibel zijn? In het woordenboek staat het volgende:

  1. Het vermogen hebbend gebogen te worden
  2. Bereid zijn zich aan te passen

Ik, een jonge vrouw met fibromyalgie, heb uitermate veel ervaring in flexibel zijn. Elke dag pas ik mijn agenda op mijn klachten aan. Een professional in het plannen mag ik mijzelf noemen. De perfecte kandidaat zou je zeggen.

Toch heb ik en andere mensen met een chronische ziekte of aandoening de grootste moeite om een passende baan te vinden. Waarom?

Flexibel zijn zou géén eenrichtingsverkeer moeten zijn.
Veel mensen met een chronische ziekte of aandoening zouden graag een paar uur tot maximaal 20 uur per week willen en kunnen werken. Toch zitten zij veelvuldig thuis zonder werk.

Als werknemer wordt er verwacht flexibel te zijn. Maar waar in dit plaatje komt de werkgever/het bedrijf aan bod?

Zolang zij zich aan de gevormde kaders van de maatschappij vastklampen, blijven er veel mensen werkloos thuis zitten. Maar als we voorbij alle regels en kaders gaan kijken, kan er iets heel moois ontstaan.

Omdenken
Op dit moment vormen wij onszelf om voor banen. We leren een beroep/vak, studeren daarin af en gaan aan het werk. Maar in mijn ogen kan het anders! Hoe? Door banen naar mensen te vormen. Wanneer de mens het uitgangspunt is en niet het werk. Wanneer je naar de kwaliteiten van de persoon kijkt, in plaats van taken aanleert.

Een mooi voorbeeld hiervan ben ik zelf. Na anderhalf jaar zoeken naar een passende baan had ik slechts twee vacatures gevonden waarop ik kon solliciteren zonder direct afgewezen te worden. Het is heel moeilijk om een baan voor maximaal 20 uur te vinden, die verdeeld is over 5 werkdagen. En dan heb ik het nog niet over “de juiste papieren die je nodig hebt”.

Ik ben opzoek gegaan naar de mogelijkheden die bij mij paste. Wie is Sharon, wat kan zij en het belangrijkste: wat vindt zij leuk?

Voor mij en heel veel anderen is het nodig om op tijd pauze te nemen. Een flexibel werkschema is erg belangrijk. Wanneer ik zelf het werk kan indelen, kan ik naar mijn klachten luisteren en daar beter mee omgaan. Je houdt meer energie over en hebt minder pijn. Daarnaast ervaar je minder werkdruk en minder stress.
Ook wil ik iets betekenen voor anderen. Ik wil mensen meegeven dat je ondanks je klachten je ook een mooi persoon bent met een mooi leven. Dat het niet ophoudt.

Vanuit zoeken naar mijn mogelijkheden is Energyment ontstaan. En wat blijkt? Aan het eind van de week heb ik meer taken voltooid en doelen behaald dan ik in eerste instantie gepland heb. Ik heb meer energie dan ooit. Alleen omdat ik doe wat ik écht leuk vind.

Om eerlijk te zijn lukte dit niet direct. Het werd mij door iedereen afgeraden. Want anderen helpen was heel breed en wát zou je willen doen? En het zou teveel energie kosten en ik zou het niet vol kunnen houden. Een kantoorbaan zou het beste bij mij passen. Als een machine elke week hetzelfde werk doen zonder werkdruk en stress. Echter hadden ze geen idee dat dát idee mij juist stress opleverde.

Toch ben ik mijn eigen gevoel achterna gegaan. En dat voelt geweldig kan ik je vertellen. Ik beslis zelf wat ik wil doen, hoe en met wie. Het voelt niet eens als werken.
Natuurlijk is het niet alleen een paradijs. Er zijn ook dagen dat het tegenzit en ik twijfel of dit wel een juiste keuze was. Maar word ik eraan herinnert waarom ik hiervoor heb gekozen.

Als er alles mogelijk was, wat zou jij dan willen doen? Op welke manier zou jij geld willen verdienen?

Liefs, Sharon

Add A Comment