Maar wat als ik de boot heb gemist?

Het begint nu echt herfst te worden en dan is het tijd voor.. series! Een van mijn favoriete series is Mcleods Daughters. Dat is een Australische serie waarbij stoere vrouwen samen een boerderij runnen. Zo af en toe verschijnt er een knappe cowboy op het beeldscherm.

Een specifieke aflevering kan ik me goed herinneren. Hierin vraagt Stevie zich af of zij de boot heeft gemist. Deze vrouw was enkele jaren een ster op rodeoshows en werkte nu fulltime op de boerderij van Tess Mcleod. Na jarenlang geen contact met een vriendin, kwam ze onverwacht haar tegen. Samen met Alex, een knappe cowboy, vormden ze met zijn drieën een team op de rodeoshows. De vriendin heeft op dit moment een leuke man en een eigen rodeoshow die wereldwijd gaat. Stevie daarin tegen, heeft na de rodeo voor haar gevoel weinig bereikt in haar leven. Zij zegt dan ook “We hadden allebei hetzelfde vertrekpunt”.

Stevie praat met Meg. Meg is de oudste op de boerderij van Mcleods Daughters en tevens een soort moederfiguur voor de dames. Meg vertelt aan Stevie dat zij twee verschillende personen zijn en iedereen zijn eigen richting op gaat.

Maar wat als er geen richting is? Wat als ik de boot heb gemist?” vraagt Stevie zich af. Het antwoord van Meg?
Iedereen doet het op zijn eigen manier. Je kunt de boot niet missen. Zeker niet als je landinwaarts woont.

Bron foto: fanpop.com; Sonia Todd als Meg Fountain.

Ik herinner me nog goed dat er een periode in mijn leven was dat ik precies zoals Stevie dacht. Wat als ik gezond zou zijn geweest? Heb ik mijn kansen gemist? Kom ik ooit aan het werk? Is dit het leven wat ik zou moeten of willen leven? Terwijl ik mezelf dit afvroeg werd ik alleen maar wanhopig. Ik vergeleek mijzelf met personen die kerngezond waren, een wedstrijd die ik automatisch zou verliezen. Waarschijnlijk herken je jezelf hier ook in. We hebben het allemaal gedaan, toch?

Maar weet je wat? In mijn ogen heeft Meg helemaal gelijk. Iedereen leeft het leven op zijn of haar eigen manier. Er is geen recept voor geluk en je kunt al helemaal geen tijdsframe eraan vastplakken.
Dit geldt ook voor ons mensen met chronische pijn of vermoeidheidsklachten. Iedereen heeft zijn eigen manier ontwikkelt wat wél of juist niet werkt. Op onze eigen manier behalen we onze doelen en maken we onze dromen waar. Misschien niet vandaag of morgen, maar het gaat ons lukken!
Liefs,
Sharon

Wat is jouw droom? Laat het ons weten in een reactie onder deze post.

Comments

  1. Petra

    Het begin is er ?ik ben benieuwd hoe je site zich gaat ontwikkelen.
    Gefeliciteerd met dit goede initiatief en heel veel succes!!

  2. Nanette

    Hey Sharon leuke vergelijking heb je gemaakt. En ja klinkt heel bekend denk dat iedereen zijn leven met het leven van anderen vergelijkt. Gras is altijd groener bij de buren. En een goede gezondheid missen is toch wel een zeer geel grassprietje.

  3. Kim

    Hey Sharon, wat leuk om dit soort blogs van jouw hand te lezen. Weet je, ik zit dit te lezen en ik heb respect voor je. Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe het is om te leven als je lichaam niet meewerkt. Ik zit veel op kantoor, sport veel, drink als ik een feestje heb, ik doe wat ik niet laten kan. Rekening houden met mijn lichaam – zoals jij dat moet – hoef ik niet. Ik word elke dag op dezelfde manier wakker. Soms met een beetje spierpijn van het sporten. Maar soms voel ik het ook helemaal niet. Dan ‘ben’ ik gewoon. Maar wat me wel benadrukt wordt door jouw artikel: we hebben allemaal onze eigen struggles: lichamelijk, psychisch, familiair, vriendschappelijk, werkgerelateerd. Noem maar op. Het een niet per se erger dan het andere, maar in ieder geval dingen die we meemaken die het leven niet altijd gemakkelijker maken. Maar als we elkaar gewoon allemaal accepteren zoals we zijn – waar nodig een handje helpen – dan wordt het leven een stuk leuker. En soms is het nodig om mensen inzicht te geven in je situatie, zoals jij nu doet. Om elkaar een stukje beter te kunnen begrijpen en elkaar een beetje meer te kunnen helpen. So thanks for writing this out 🙂

Add A Comment